|
به او بگوییید دوستش دارم ...........
|
منتظرتون هستم.........
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن که با خبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود
آی . . .
ای دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان
چقدر زود دیر می شود!
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
.
.
.
چگونه باور کنم ؟؟؟
ولی قلب من از این واژه لرزان بود
خداحافظ برای تو رهایی داشت
برای من غم تلخ جدایی داشت
خداحافظ طلوع من غروب من
خداحافظ تو ای محبوب خوب من
سلام تو طلوع پاک شبنم بود
غروب ظلمت تاریکی وغم بود
سلام تو شروع آشناییها
نوید مهربانی ها زمان همزبانی ها
دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده
خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده
خداحافظ
خداحافظ
خداحافظ
می خواهم خنده های از سر اجبار را اسیر کنم و بگویم / خداحافظ
زمستان را برای همیشه نگهدارم و یگویم / خداحافظ
شبانگاهان سرد و تاریک را میزبان باشم و بگویم / خداحافظ
می خواهم چشمه اشکهایم را با دریای بی کران یکی کنم و بگویم / خداحافظ
میخواهم اشک... نه تمام وجودم را به اقیانوس مواج ببخشم و بگویم / خداحافظ
مگر نمی گویند خواستن - توانستن است
پس وای خدای من ..... چرا نمیتوانم ؟ چرا........
آیا من محکومم؟ محکوم به ادامه راه؟
بهاری که برایم زمستان است. روزهایی که سردتر و تاریکتر از شب هستند. خنده هایی تلخ...
باور کن که می خواهم برای آخرین بار دیدار کنم تو را و بگویم / خداحافظ......
اما همه چیز واژگون شده
دیگر خواستن...... توانستن نیست...
اتفاقی است که می افتد
و مردن
بی تردید
در سر راه من کمین کرده است......
قصه ی من و غم تو / قصه ی گل و تگرگ/ ترس بی تو زنده بودن/ترس لحظه های مرگ
ای برای با تو بودن/باید از بودن گذشتن/سر به بیداری گرفته/ذهن خواب آلوده ی من
همیشه میون قاب خالیه درهای بسته/طرح قامت قشنگت/ پاک و رویایی نشسته
کاش می شد چشام ببینن/طرح قامت تو داره/زنده میشه جون میگیره/پا توی اتاق میذاره
کاش میشد صدای پات/بپیچه تو گوش دالون/طرفه دالون بگرده/سر آفتابگردونامون
کاش میشد دوباره باغچه/پر گلهای تو باشه/غنچه ی سفید مریم/با نوازش تو واشه
کاش میشد اما نمیشه/نمیشه بیای دوباره/نمیشه دستات تو گلدون/گلای مریم بذاره
کاش میشد اما نمیشه/این مرام روزگاره/رفتنت همیشگی بود/دیگه برگشتن نداره...
آه...
آری، تو
تويي كه بي بهانه ترين ثانيه ها
با حضورت ارغواني مي شود
تو كه تقدس آبي؛ تو اي همه خوبي
تماشاي تو مرا به اوج خواستن و ستايشها مي برد
عشقي به تو دارم به وسعت آسمان
به وسعت دوست داشتن ، كه بي انتهاست
عزيزم! من هستم، تو هم باش
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
پیوندهای روزانه
دوست دارم تا همیشه
آرشیو پیوندهای روزانه
آرشيو
نویسندگان
سارا
تارا
لينك